{"id":5018,"date":"2021-11-24T20:01:14","date_gmt":"2021-11-24T19:01:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/?p=5018"},"modified":"2022-01-02T08:57:54","modified_gmt":"2022-01-02T07:57:54","slug":"adwent-czas-oczekiwania","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/?p=5018","title":{"rendered":"Adwent- czas oczekiwania"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" width=\"815\" height=\"541\" src=\"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/adwent.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5021\" srcset=\"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/adwent.jpg 815w, http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/adwent-300x199.jpg 300w, http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/adwent-768x510.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 815px) 100vw, 815px\" \/><\/figure>\n\n\n<div class=\"articles-single__description\">\n<p>28 listopada 2021r. rozpoczyna si\u0119 tegoroczny Adwent, kt\u00f3ry nie ma, jak to by\u0142o do niedawna w tradycji Ko\u015bcio\u0142a, charakteru pokutnego, a jest czasem refleksji i przygotowania do potr\u00f3jnego przyj\u015bcia Syna Bo\u017cego. W tym czasie zach\u0119camy do cz\u0119stszej lektury czasopism i ksi\u0105\u017cek katolickich, do udzia\u0142u w\u00a0 rekolekcjach, kt\u00f3re w naszej Parafii rozpoczn\u0105 si\u0119 w czwart\u0105 niedziel\u0119 Adwentu (19 grudnia 2021r.) i do osobistego, pog\u0142\u0119bionego przygotowania na przyj\u015bcie Jezusa. Poni\u017cej zamieszczamy artyku\u0142 zaczerpni\u0119ty z portalu DEON.pl, kt\u00f3ry mo\u017ce nam pom\u00f3c w tegorocznej drodze adwentowej.<\/p>\n<p class=\"lead\">W Ko\u015bciele Adwent tajemniczo \u0142\u0105czy z sob\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107. Nic dziwnego, skoro wi\u0105\u017ce si\u0119 on z obecno\u015bci\u0105 niesko\u0144czonego Boga w czasie.<\/p>\n<p>S\u0142owo &#8222;adwent&#8221; pochodzi od \u0142aci\u0144skiego czasownika advenire &#8211; &#8222;przyj\u015b\u0107&#8221; i swymi korzeniami si\u0119ga staro\u017cytno\u015bci. Wywodzi si\u0119 z rzymskich zwyczaj\u00f3w religijnych i dworskich. Adwent to w pierwotnej wersji przybycie do \u015bwi\u0105tyni b\u00f3stwa lub cesarza, kt\u00f3remu tak\u017ce przypisywano cechy boskie. Okre\u015blenie to oznacza\u0142o r\u00f3wnie\u017c uroczyste wst\u0105pienie cesarza na tron i coroczne upami\u0119tnianie tego wydarzenia. Chrze\u015bcija\u0144stwo zachodnie przej\u0119\u0142o t\u0119 nazw\u0119, poniewa\u017c dobrze przybli\u017ca ona istot\u0119 okresu, jaki prze\u017cywamy na pocz\u0105tku roku liturgicznego.<\/p>\n<p>Formalnie Adwent podzielony jest na dwa etapy. Od pierwszej Niedzieli do 16 grudnia akcent pada na obwieszczanie powt\u00f3rnego przyj\u015bcia Pana. Rozwa\u017camy w\u00f3wczas wspania\u0142e wizje proroka Izajasza m\u00f3wi\u0105ce o nadziei, obietnicy, spe\u0142nieniu pragnie\u0144 udr\u0119czonej ludzko\u015bci, kr\u00f3lowaniu Boga, ostatecznym zwyci\u0119stwie dobra nad z\u0142em. Od 17 grudnia czytania mszalne koncentruj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 tajemnicy pierwszego przyj\u015bcia Syna Bo\u017cego w ludzkim ciele. Pomi\u0119dzy ostatecznym przyj\u015bciem Pana, a tym, kt\u00f3re ju\u017c si\u0119 zako\u0144czy\u0142o na ziemi palesty\u0144skiej, rozpo\u015bciera si\u0119 jeszcze to, co pomi\u0119dzy, czyli czas naszego \u017cycia. Czas czuwania &#8211; kluczowej czynno\u015bci ka\u017cdego chrze\u015bcijanina.<\/p>\n<p>Czuwanie to rozpoznawanie \u015bwiata niewidzialnego w tym, co mo\u017cna zobaczy\u0107 i dotkn\u0105\u0107. Ta postawa duchowa opiera si\u0119 na trzech filarach odzwierciedlaj\u0105cych obecno\u015b\u0107 Boga w czasie. Pierwszy to wspominanie dzie\u0142 Boga dokonanych w \u015bwiecie w przesz\u0142o\u015bci, co \u0107wiczy pami\u0119\u0107 i prowadzi do wdzi\u0119czno\u015bci. Drugi to zwracanie si\u0119 ku Bogu dzia\u0142aj\u0105cemu w tera\u017aniejszo\u015bci, co wyra\u017ca si\u0119 w modlitwie, s\u0142uchaniu S\u0142owa, rozeznaniu duchowym i przyjmowaniu sakrament\u00f3w. Trzeci to piel\u0119gnowanie nadziei, czyli spodziewanie si\u0119 dobra w przysz\u0142o\u015bci, co promieniuje rado\u015bci\u0105 i pogodnym nastawieniem do \u017cycia.<\/p>\n<p><strong>Nie utraci\u0107 pami\u0119ci<\/strong><\/p>\n<p>Wspomnienie narodzenia Jezusa w Betlejem potwierdza, \u017ce nie jeste\u015bmy sierotami pozostawionymi samym sobie ani ubocznym produktem ewolucji. Kto\u015b wi\u0119kszy interesuje si\u0119 \u017cywo naszym losem. I chocia\u017c B\u00f3g, podejmuj\u0105c ryzyko, z\u0142o\u017cy\u0142 losy tego \u015bwiata w nasze r\u0119ce &#8211; by nasza wolno\u015b\u0107, tw\u00f3rczo\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 mog\u0142a si\u0119 rozwin\u0105\u0107, nie spogl\u0105da na nas z oboj\u0119tno\u015bci\u0105, lecz zaprasza do wi\u0119zi z sob\u0105 jeszcze w trakcie \u017cycia na ziemi. Przyj\u0119cie tego faktu wcale nie jest \u0142atwe i oczywiste. Bo wierzy\u0107 w Boga, kt\u00f3ry kiedy\u015b tam ma przyj\u015b\u0107 albo takiego, kt\u00f3ry \u017cyje gdzie\u015b w za\u015bwiatach, to jeszcze p\u00f3\u0142 biedy. Ale B\u00f3g, kt\u00f3ry je, pije i oddycha, \u017cyj\u0105c po\u015brodku nas? Ju\u017c w II wieku filozof Celsus pokpiwa\u0142 sobie z Wcielenia: Syn Bo\u017cy cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 niewiele lat temu? Jeden z tych wczorajszych czy przedwczorajszych? Cz\u0142owiek zrodzony w zak\u0105tku Judei z ubogiej prz\u0105dki?\u00a0<\/p>\n<p>Przywo\u0142ywanie w pami\u0119ci dzie\u0142 Boga, do czego wzywa niemal\u017ce ca\u0142y Stary Testament, o\u017cywia w nas \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce B\u00f3g nigdy nie wycofa\u0142 si\u0119 ze \u015bwiata i dzia\u0142a dla naszego dobra. I nie chodzi tu tylko o takie wznios\u0142e dzie\u0142o narodzenia Jezusa. Tak\u017ce na co dzie\u0144 B\u00f3g wyzwala nas od wrog\u00f3w, daje pokarm i nap\u00f3j, uczy, jak \u017cy\u0107, by nie pob\u0142\u0105dzi\u0107, czyni zdolnymi do mi\u0142o\u015bci i przebaczenia. Ka\u017cdy wierz\u0105cy z pewno\u015bci\u0105 do\u015bwiadczy\u0142 tej opieki. Aby nie ulec duchowej amnezji i pysze, trzeba \u0107wiczy\u0107 pami\u0119\u0107 i nazywa\u0107 Bo\u017ce dary po imieniu. Nazywa si\u0119 to wdzi\u0119czno\u015bci\u0105. Wtedy praktykujemy czuwanie.<\/p>\n<p><strong>Ja jestem z wami<\/strong><\/p>\n<p>Po tym, jak B\u00f3g zamieszka\u0142 w\u015br\u00f3d nas, a p\u00f3\u017aniej wst\u0105pi\u0142 do nieba, wcale nie rozsta\u0142 si\u0119 z nami. Nadal jest obecny w \u015bwiecie, Ko\u015bciele i ludzkim \u017cyciu, chocia\u017c nie fizycznie. Ta obecno\u015b\u0107 nie polega na przyj\u0119ciu roli obserwatora lub nadopieku\u0144czej matki, kt\u00f3ra do wszystkiego si\u0119 wtr\u0105ca i na si\u0142\u0119 chce uszcz\u0119\u015bliwi\u0107 wszystkich wok\u00f3\u0142. B\u00f3g chce, aby Go szuka\u0107, chce by\u0107 odkryty i poznany tak\u017ce dzisiaj, bez narzucania si\u0119 komukolwiek. Tak\u017ce dzisiaj mo\u017cna Go szuka\u0107 i znale\u017a\u0107, chocia\u017cby w Jego s\u0142owie, wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a czy drugim cz\u0142owieku. Tak\u017ce dzisiaj wychodzi On naprzeciw ka\u017cdego cz\u0142owieka, a tak\u017ce podejmuje trud odszukania zagubionych. Tak\u017ce dzisiaj mo\u017cna d\u0105\u017cy\u0107 do Boga po \u015bladach, jakie pozostawia, przechodz\u0105c nieustannie po prostych i kr\u0119tych drogach ludzkiego \u017cycia. \u015awi\u0119ty Ireneusz z Lyonu pisa\u0142, \u017ce od strony Boga nic nie jest puste. Wszystko jest dla Niego znakiem. Wszystko o Nim m\u00f3wi. Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce \u017cycie polega na lekturze, wyja\u015bnianiu i wprowadzaniu w czyn ukrytej mowy Boga, jaka wci\u0105\u017c p\u0142ynie do nas r\u00f3\u017cnymi kana\u0142ami. Potrzeba do tego specjalnej wra\u017cliwo\u015bci przekraczaj\u0105cej kusz\u0105c\u0105 si\u0142\u0119 oczywisto\u015bci. Jest ona darem Ducha, kt\u00f3ry daje oczy serca i rozumu zdolne przebi\u0107 si\u0119 przez zalewaj\u0105c\u0105 nas powierzchowno\u015b\u0107. Ten wysi\u0142ek szukania g\u0142\u0119bi r\u00f3wnie\u017c jest czuwaniem.<\/p>\n<p><strong>\u017byjemy dzi\u0119ki t\u0119sknocie<\/strong><\/p>\n<p>Najwa\u017cniejszy wymiar Adwentu to u\u015bwiadomienie sobie, \u017ce Pan Jezus przyjdzie powt\u00f3rnie na ziemi\u0119, ju\u017c nie w spos\u00f3b ukryty, lecz w chwale i pot\u0119dze. B\u0119dzie to koniec, kt\u00f3ry dla nas stanie si\u0119 pocz\u0105tkiem. A jednak wielu ludzi, tak\u017ce wierz\u0105cych, ta radosna zapowied\u017a przyprawia o dreszcze. Nie zawsze rozpoznaj\u0105 w Chrystusie tego, kt\u00f3ry przyjdzie da\u0107 spe\u0142nienie. Bardziej obawiaj\u0105 si\u0119 Jego karz\u0105cej r\u0119ki.<\/p>\n<p>Tymczasem \u017cycie ludzkie pe\u0142ne jest g\u0142\u0119bokich t\u0119sknot, nawet je\u015bli t\u0142amsimy je w sobie i ich nie zauwa\u017camy. W gruncie rzeczy t\u0119sknoty te s\u0105 wyrazem wpisanego w nasz\u0105 natur\u0119, aczkolwiek cz\u0119sto przebranego w r\u00f3\u017cne szaty, pragnienia Boga. Jeste\u015bmy jak strza\u0142a, kt\u00f3r\u0105 niewidzialny \u0142ucznik skierowa\u0142 ku wyznaczonemu przez niego celowi. Jest w nas taki obszar, kt\u00f3ry pragnie niesko\u0144czono\u015bci, pragnie Boga. A \u015bw. Augustyn dodaje jeszcze, \u017ce \u017cycie ludzkie trwa i rozwija si\u0119 dzi\u0119ki temu \u0142aknieniu Boga, przez kt\u00f3re od wewn\u0105trz jeste\u015bmy poruszani i motywowani, chocia\u017c cz\u0119sto nie zdajemy sobie z tego sprawy. W dniu powt\u00f3rnego przyj\u015bcia Chrystusa na ziemi\u0119 nast\u0105pi wype\u0142nienie wszelkich d\u0105\u017ce\u0144, ostateczne zaspokojenie pragnienia Boga. Dla wielu z nas t\u0105 chwil\u0105 spe\u0142nienia b\u0119dzie osobista \u015bmier\u0107. To b\u0119dzie nasze przybycie do Pana.<\/p>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>28 listopada 2021r. rozpoczyna si\u0119 tegoroczny Adwent, kt\u00f3ry nie ma, jak to by\u0142o do niedawna w tradycji Ko\u015bcio\u0142a, charakteru pokutnego, a jest czasem refleksji i przygotowania do potr\u00f3jnego przyj\u015bcia Syna &#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[10],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5018"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5018"}],"version-history":[{"count":8,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5018\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5651,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5018\/revisions\/5651"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5018"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5018"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5018"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}