![\"\"](\"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/Slajd4-1-709x1024.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nJerzy Popie\u0142uszko urodzi\u0142 si\u0119 14 wrze\u015bnia 1947 r. na Podlasiu we wsi Okopy, w parafii Suchowola, z rodzic\u00f3w W\u0142adys\u0142awa i Marianny z domu Gniedziejko. W dwa dni po urodzeniu, 16 wrze\u015bnia, zosta\u0142 ochrzczony w parafialnym ko\u015bciele pod wezwaniem \u015bwi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a w Suchowoli i otrzyma\u0142 imi\u0119 swojego stryja, Alfonsa (zmieni\u0142 je na Jerzy Aleksander dopiero w okresie nauki w seminarium, w 1971 r.). W tym samym ko\u015bciele 17 czerwca 1956 r. przyj\u0105\u0142 bierzmowanie z r\u0105k biskupa W\u0142adys\u0142awa Suszy\u0144skiego. Wybra\u0142 sobie w\u00f3wczas imi\u0119 patrona archidiecezji wile\u0144skiej – Kazimierza. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jerzy Popie\u0142uszko urodzi\u0142 si\u0119 14 wrze\u015bnia 1947 r. na Podlasiu we wsi Okopy, w parafii Suchowola, z rodzic\u00f3w W\u0142adys\u0142awa i Marianny z domu Gniedziejko. W dwa dni po urodzeniu, 16 …<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"parent":107,"menu_order":6,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3753"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3753"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3753\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3764,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3753\/revisions\/3764"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/107"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3753"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W latach 1954-1965 Alek Popie\u0142uszko ucz\u0119szcza\u0142 do Szko\u0142y Podstawowej oraz Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Suchowoli. W ko\u015bciele parafialnym, odleg\u0142ym od domu o kilka kilometr\u00f3w, od 11. roku \u017cycia by\u0142 ministrantem i s\u0142u\u017cy\u0142 do Mszy \u015bw. codziennie przed lekcjami w szkole. Uzyskawszy \u015bwiadectwo maturalne, zg\u0142osi\u0142 si\u0119 24 czerwca 1965 r. do Wy\u017cszego Metropolitalnego Seminarium Duchownego \u015bw. Jana Chrzciciela w Warszawie, gdzie przez siedem lat przygotowywa\u0142 si\u0119 intelektualnie i duchowo do przyj\u0119cia \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich. Podczas tych studi\u00f3w musia\u0142 odby\u0107 dwuletni\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w specjalnej jednostce dla kleryk\u00f3w w Bartoszycach. Z tego okresu znany jest fakt m\u0119\u017cnej postawy alumna Popie\u0142uszki, kt\u00f3ry nie pozwoli\u0142 odebra\u0107 sobie medalika i r\u00f3\u017ca\u0144ca, za co by\u0142 szykanowany przez tamtejsze w\u0142adze wojskowe. Celem tych szykan i obostrze\u0144 w s\u0142u\u017cbie by\u0142o zniech\u0119canie \u017co\u0142nierzy-kleryk\u00f3w do kontynuowania drogi powo\u0142ania kap\u0142a\u0144skiego.
Po powrocie do seminarium musia\u0142 podda\u0107 si\u0119 operacji tarczycy, leczy\u0142 si\u0119 te\u017c z powodu choroby serca. W pewnym momencie by\u0142 w tak ci\u0119\u017ckim stanie, \u017ce koledzy kursowi ca\u0142\u0105 noc modlili si\u0119 w jego intencji (18 kwietnia 1970 r.). Prze\u017cycia w wojsku, choroba i pobyt w szpitalu bardzo zbli\u017cy\u0142y go do koleg\u00f3w oraz w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b uwra\u017cliwi\u0142y na potrzeby, cierpienia i krzywdy bli\u017anich. Sta\u0142 si\u0119 opieku\u0144czy i zatroskany, zw\u0142aszcza o chorych.
W dniu 12 grudnia 1971 r. otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia subdiakonatu, a 12 marca 1972 r. – diakonatu. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 z r\u0105k kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego dnia 28 maja 1972 r. w bazylice archikatedralnej \u015bw. Jana Chrzciciela w Warszawie. Jako neoprezbiter zosta\u0142 skierowany do pracy duszpasterskiej i katechetycznej najpierw w parafii \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy w Z\u0105bkach ko\u0142o Warszawy, gdzie pracowa\u0142 trzy lata (1972-1975), a nast\u0119pnie do parafii Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Polski w Warszawie-Aninie. Po kolejnych trzech latach, 20 maja 1978 r., zosta\u0142 przeniesiony na wikariat do parafii Dzieci\u0105tka Jezus w Warszawie na \u017boliborzu, sk\u0105d 25 maja 1979 r. w\u0142adza archidiecezjalna skierowa\u0142a go do pracy duszpasterskiej przy ko\u015bciele akademickim \u015bw. Anny w Warszawie. Prowadzi\u0142 tam konwersatoria dla student\u00f3w medycyny, organizowa\u0142 rekolekcje i obozy o charakterze rekolekcyjnym oraz kierowa\u0142 duszpasterstwem piel\u0119gniarek w kaplicy Res Sacra Miser.<\/em> By\u0142 cz\u0142onkiem Krajowej Konsulty Duszpasterstwa S\u0142u\u017cby Zdrowia, a na terenie archidiecezji warszawskiej – diecezjalnym duszpasterzem \u015brodowisk medycznych. Dnia 6 pa\u017adziernika 1981 r. podj\u0105\u0142 si\u0119 tak\u017ce opieki duszpasterskiej nad chorymi w Domu Zas\u0142u\u017conego Pracownika S\u0142u\u017cby Zdrowia w Warszawie przy ul. Elekcyjnej 37, urz\u0105dzaj\u0105c tam w\u0142asnym sumptem kaplic\u0119 i staj\u0105c si\u0119 na mocy nominacji kurialnej kapelanem.
Ostatnim miejscem zamieszkania i pracy ks. Jerzego Popie\u0142uszki od 20 maja 1980 r. by\u0142a parafia \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki w Warszawie na \u017boliborzu, gdzie jako rezydent pomaga\u0142 w pracy parafialnej i zajmowa\u0142 si\u0119 duszpasterstwem specjalistycznym. Mi\u0119dzy innymi kierowa\u0142 zebraniami formacyjnymi grupy student\u00f3w Akademii Medycznej, by\u0142 duszpasterzem \u015bredniego personelu medycznego (piel\u0119gniarek) oraz co miesi\u0105c urz\u0105dza\u0142 dla lekarzy spotkania modlitewne.
Na podkre\u015blenie zas\u0142uguje udzia\u0142 ks. Jerzego Popie\u0142uszki w przygotowaniu dw\u00f3ch wizyt papieskich w Ojczy\u017anie (w 1979 i 1983 r.). W obydwu przypadkach, wbrew sprzeciwom w\u0142adz komunistycznych i S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa, by\u0142 faktycznym przewodnicz\u0105cym Sekcji Sanitarnej Komitetu Przyj\u0119cia Jana Paw\u0142a II w Warszawie i ze swoj\u0105 kilkusetosobow\u0105 grup\u0105 medyczn\u0105 roztacza\u0142 z ramienia Ko\u015bcio\u0142a opiek\u0119 zdrowotn\u0105 nad uczestnikami pielgrzymek.
Oddzieln\u0105 kart\u0119 \u017cycia ks. Jerzego, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a go do palmy m\u0119cze\u0144stwa, by\u0142o jego bezkompromisowe zaanga\u017cowanie si\u0119 w duszpasterstwo \u015bwiata pracy, zar\u00f3wno w okresie tworzenia si\u0119 „Solidarno\u015bci”, jak i p\u00f3\u017aniej, gdy trwa\u0142 stan wojenny w Polsce oraz po jego zniesieniu. Pomimo szykan ze strony czynnik\u00f3w pa\u0144stwowych i esbeckich oraz pom\u00f3wie\u0144 i oszczerstw w \u015brodkach masowego przekazu, by\u0142 rzecznikiem i obro\u0144c\u0105 godno\u015bci cz\u0142owieka, praw ludzkich do wolno\u015bci, sprawiedliwo\u015bci, mi\u0142o\u015bci i prawdy, a tak\u017ce heroldem Paw\u0142owego i papieskiego nauczania, \u017ce z\u0142o nale\u017cy zwyci\u0119\u017ca\u0107 dobrem.<\/strong> Prawdy te g\u0142osi\u0142 wraz ze swym proboszczem – ks. pra\u0142atem Teofilem Boguckim – przede wszystkim podczas nabo\u017ce\u0144stw za Ojczyzn\u0119, urz\u0105dzanych w ko\u015bciele \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki na \u017boliborzu od czasu og\u0142oszenia stanu wojennego we wszystkie ostatnie niedziele miesi\u0105ca. Pierwsza taka Msza \u015bw. zosta\u0142a odprawiona 28 lutego 1982 r.
Serdeczne wi\u0119zy ks. Popie\u0142uszki ze \u015bwiatem pracy, zw\u0142aszcza z pracownikami Huty Warszawa, zadzierzgni\u0119te zosta\u0142y w spos\u00f3b niemal przypadkowy, ale opatrzno\u015bciowy i nieodwracalny. Gdy w sierpniu 1980 r. dosz\u0142o do strajku w Hucie Warszawa, pi\u0119ciu przedstawicieli tej Huty przyby\u0142o do rezydencji arcybiskup\u00f3w warszawskich, prosz\u0105c kardyna\u0142a Stefana Wyszy\u0144skiego, a\u017ceby przyjecha\u0142 do nich lub wyznaczy\u0142 im jakiego\u015b kap\u0142ana do odprawienia Mszy \u015bwi\u0119tej. Twierdzili, \u017ce prawie wszyscy strajkuj\u0105cy wewn\u0105trz Huty s\u0105 katolikami i pragn\u0105 uczestniczy\u0107 w niedzielnej liturgii mszalnej, ale ze wzgl\u0119du na sytuacj\u0119 – nie mog\u0105 opu\u015bci\u0107 miejsca pracy. By\u0142a to pierwsza niedziela, oko\u0142o godziny \u00f3smej, kiedy strajkowa\u0142y ju\u017c Gda\u0144sk, Szczecin i \u015bl\u0105skie kopalnie. Prymas Polski, nie mog\u0105c ze wzgl\u0119du na inne zaplanowane zaj\u0119cia osobi\u015bcie odprawi\u0107 tej Mszy \u015bwi\u0119tej, zleci\u0142 swojemu kapelanowi – ks. pra\u0142atowi Bronis\u0142awowi Piaseckiemu: „Poszukaj ksi\u0119dza”. Ks. kapelan uda\u0142 si\u0119 niezw\u0142ocznie na pobliski \u017boliborz, do ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki, i propozycj\u0119 p\u00f3j\u015bcia do Huty przedstawi\u0142 pierwszemu napotkanemu kap\u0142anowi – ks. Jerzemu Popie\u0142uszce. Ks. Jerzy ch\u0119tnie przyj\u0105\u0142 propozycj\u0119 i, po porozumieniu si\u0119 z proboszczem, wyruszy\u0142 do Huty. By\u0142 to pocz\u0105tek kolejnej formy jego duszpasterstwa – duszpasterstwa, kt\u00f3re zako\u0144czy\u0142o si\u0119 jego m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmierci\u0105.
Kiedy w 1981 roku strajkowa\u0142y uczelnie wy\u017csze, ks. Jerzy Popie\u0142uszko roztoczy\u0142 opiek\u0119 duszpastersk\u0105 nad studentami warszawskiej Akademii Medycznej i jednocze\u015bnie nad s\u0142uchaczami Wy\u017cszej Oficerskiej Szko\u0142y Po\u017carniczej, gdzie protest mia\u0142 dramatyczny przebieg. Kiedy 2 grudnia 1981 r. w\u0142adze dokona\u0142y pacyfikacji WOSP w Warszawie przy u\u017cyciu helikopter\u00f3w i sprz\u0119tu bojowego (co stanowi\u0142o swoiste preludium do wprowadzenia za kilka dni stanu wojennego), ksi\u0105dz Jerzy by\u0142 w gmachu uczelni.
W\u0142adze komunistyczne nasili\u0142y szykanowanie kap\u0142ana. By\u0142 wielokrotnie przes\u0142uchiwany w prokuraturze, zatrzymywany i aresztowany. Przedstawiono mu nawet akt oskar\u017cenia, w kt\u00f3rym zarzucano mu, \u017ce dzia\u0142a\u0142 na szkod\u0119 interes\u00f3w PRL, poniewa\u017c nadu\u017cywaj\u0105c funkcji kap\u0142ana czyni\u0142 z ko\u015bcio\u0142\u00f3w miejsce propagandy antypa\u0144stwowej (s\u0105d umorzy\u0142 post\u0119powanie w sierpniu 1984 r.). Prasa re\u017cimowa nasili\u0142a ataki drukuj\u0105c liczne oszczercze artyku\u0142y, maj\u0105ce skompromitowa\u0107 kapelana Solidarno\u015bci (opisywano rzekome nadu\u017cycia finansowe i skandale obyczajowe).
Ksi\u0105dz Jerzy nie zaprzesta\u0142 swojej dzia\u0142alno\u015bci. Opr\u00f3cz Mszy \u015bw. za Ojczyzn\u0119, zainicjowa\u0142 w 1982 r. pielgrzymk\u0119 robotnik\u00f3w Huty Warszawa na Jasna G\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra przerodzi\u0142a si\u0119 wkr\u00f3tce w Og\u00f3lnopolsk\u0105 Pielgrzymk\u0119 Ludzi Pracy. W ko\u0144cu w\u0142adze zdecydowa\u0142y si\u0119 na ostrzejsze dzia\u0142ania. 13 pa\u017adziernika 1984 r. milicja usi\u0142owa\u0142a doprowadzi\u0107 do wypadku drogowego, w kt\u00f3rym ks. Jerzy mia\u0142 zgin\u0105\u0107; akcja ta nie powiod\u0142a si\u0119. Kolejn\u0105 pr\u00f3b\u0119 podj\u0119to kilka dni p\u00f3\u017aniej.
Kiedy p\u00f3\u017anym wieczorem dnia 19 pa\u017adziernika 1984 r. ks. Jerzy wraca\u0142 samochodem z pos\u0142ugi duszpasterskiej w Bydgoszczy, zosta\u0142 zatrzymany przez trzech funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewn\u0119trznych (Wydzia\u0142 do walki z Ko\u015bcio\u0142em) i uprowadzony. Sta\u0142o si\u0119 to na szosie w G\u00f3rsku niedaleko Torunia. Niemal cudem ocala\u0142 kierowca – pan Waldemar Chrostowski, jedyny \u015bwiadek bandyckiego porwania, kt\u00f3ry, chocia\u017c skuty kajdankami, wyskoczy\u0142 z p\u0119dz\u0105cego samochodu i niezw\u0142ocznie powiadomi\u0142 w\u0142adze ko\u015bcielne i spo\u0142ecze\u0144stwo o dokonanym przez przedstawicieli w\u0142adz komunistycznych bezprawiu. Nasta\u0142o wtedy dziesi\u0119\u0107 dni modlitewnego oczekiwania na powr\u00f3t kap\u0142ana w wielu \u015bwi\u0105tyniach kraju, zw\u0142aszcza w ko\u015bciele \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki w Warszawie. Niestety, w dniu 30 pa\u017adziernika 1984 r. ze sztucznego zbiornika wodnego przy tamie na Wi\u015ble ko\u0142o W\u0142oc\u0142awka milicja wy\u0142owi\u0142a cia\u0142o ks. Jerzego Popie\u0142uszki. Sekcja zmasakrowanego cia\u0142a zosta\u0142a przeprowadzona w Bia\u0142ymstoku, ale pogrzeb, zgodnie z wol\u0105 katolickiego spo\u0142ecze\u0144stwa, odby\u0142 si\u0119 w Warszawie 3 listopada 1984 r. Ks. Jerzy Popie\u0142uszko zosta\u0142 pochowany w grobie przy ko\u015bciele \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki. Obrz\u0119dom pogrzebowym przewodniczy\u0142 i okoliczno\u015bciowe kazanie wyg\u0142osi\u0142 kardyna\u0142 J\u00f3zef Glemp, Prymas Polski. W pogrzebie uczestniczy\u0142o wielu biskup\u00f3w, kilkuset kap\u0142an\u00f3w oraz prawie milion wiernych, w tym setki poczt\u00f3w sztandarowych spod znaku „Solidarno\u015bci” z ca\u0142ego kraju.
Przekonanie duchowie\u0144stwa i wiernych o m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci ks. Jerzego Popie\u0142uszki za wiar\u0119 spowodowa\u0142o, \u017ce kardyna\u0142 J\u00f3zef Glemp, arcybiskup metropolita gnie\u017anie\u0144ski i warszawski oraz Prymas Polski, wystara\u0142 si\u0119 o potrzebne zezwolenie Stolicy Apostolskiej i powo\u0142a\u0142 archidiecezjalny trybuna\u0142, kt\u00f3ry zaj\u0105\u0142 si\u0119 procesem beatyfikacyjnym ks. Jerzego. Proces ten na szczeblu diecezjalnym trwa\u0142 od 8 lutego 1997 r. do 8 lutego 2001 r. Nast\u0119pnie akta procesu zosta\u0142y przewiezione do Stolicy Apostolskiej i poddane dalszym badaniom w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. 6 czerwca 2010 r. w Warszawie odby\u0142a si\u0119 beatyfikacja ks. Jerzego Popie\u0142uszki. Jego liturgiczne wspomnienie wyznaczono na 19 pa\u017adziernika – w dniu jego narodzin dla nieba.<\/p>\n\n\n\n