![\"3_Oberc_Prymicje_x.Jacka_2\"](\"http:\/\/www.mbnp.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/3_Oberc_Prymicje_x.Jacka_2.jpg\")
<\/a>Urodzi\u0142 si\u0119 29 marca 1910 roku w Ja\u015ble, w rodzinie wielodzietnej. Ojciec jego, Jan, by\u0142 przedsi\u0119biorc\u0105 budowlanym, g\u0142\u00f3wnie w zakresie obiekt\u00f3w sakralnych, matka za\u015b, Rozalia, z domu \u015amierciak, zajmowa\u0142a si\u0119 wychowywaniem dzieci. Po uko\u0144czeniu miejscowej szko\u0142y powszechnej i gimnazjum lwowskiego, Aleksander podj\u0105\u0142 studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Uwie\u0144czy\u0142 je stopniem magistra teologii i 24 czerwca 1934 roku w katedrze lwowskiej otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie z r\u0105k arcybiskupa Boles\u0142awa Twardowskiego.<\/p>\nWkr\u00f3tce potem obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 katechety-wikariusza w Zimnej Wodzie. Tu ju\u017c po miesi\u0105cu prze\u017cy\u0142 bolesny wstrz\u0105s spowodowany napadem Ukrai\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy zamordowali proboszcza. W zwi\u0105zku z tym ks. Oberc poprosi\u0142 o przeniesienie do innej parafii. W\u0142adze ko\u015bcielne uwzgl\u0119dni\u0142y jego pro\u015bb\u0119 i przenios\u0142y na inn\u0105 plac\u00f3wk\u0119. Przez trzy lata ofiarnie pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki katechety-wikariusza w Z\u0142oczowie (1934-1937), a nast\u0119pnie w Hodowicy ko\u0142o Lwowa (1938-1943). Tu bardzo wcze\u015bnie da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 nastroje antypolskie i antyko\u015bcielne. Przejawem tego by\u0142o mi\u0119dzy innymi zdewastowanie (przez nieznanych sprawc\u00f3w) gospodarstwa parafialnego i maj\u0105tku lwowskiej kapitu\u0142y metropolitalnej.<\/p>\n
W 1942 roku abp Twardowski osobi\u015bcie poleci\u0142 ks. Obercowi, aby stan\u0105\u0142 do konkursu proboszczowskiego i obj\u0105\u0142 samodzieln\u0105 plac\u00f3wk\u0119 duszpastersk\u0105. Niestety z powodu wojny niemiecko-sowieckiej dalszy tok zamierzonych poczyna\u0144 zosta\u0142 przerwany i ks. Oberc pozosta\u0142 w Hodowicy do 1943 roku w charakterze administratora parafii. Nast\u0119pnie, na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119, zosta\u0142 przeniesiony do \u017b\u00f3\u0142kwi, gdzie pomaga\u0142 ks. Izydorowi Zmorze. Podobnie jak w poprzedniej parafii, opr\u00f3cz obowi\u0105zk\u00f3w parafialno-duszpasterskich pe\u0142ni\u0142 tu obowi\u0105zki kapelana AK oraz wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z RGO (Rada G\u0142\u00f3wna Opieku\u0144cza), spiesz\u0105c z pomoc\u0105 ludno\u015bci ze zlikwidowanych przez okupanta polskich plac\u00f3wek parafialnych i uciekinierom, kt\u00f3rzy prze\u017cyli ukrai\u0144skie mordy.<\/p>\n
W 1944 roku, b\u0119d\u0105c na kilkudniowym urlopie w domu rodzinnym, z powodu ofensywy wojsk sowieckich i przesuni\u0119cia frontu na zach\u00f3d, ks. Oberc nie mia\u0142 mo\u017cliwo\u015bci powrotu do Lwowa i na plac\u00f3wk\u0119 duszpastersk\u0105. Tymczasem przebywaj\u0105c w Ja\u015ble, wraz z rodzin\u0105 zosta\u0142 aresztowany przez Niemc\u00f3w. Jeden z jego braci wi\u0119ziony w obozach koncentracyjnych zgin\u0105\u0142 p\u00f3\u017aniej w O\u015bwi\u0119cimiu. Ks. Oberc natomiast, przetrzymywany przez gestapo w Ja\u015ble, jak sam p\u00f3\u017aniej wspomina\u0142, cudem tylko uratowany, ukrywa\u0142 si\u0119 a\u017c do stycznia 1945 roku. W tym czasie nadal pomaga\u0142 prze\u015bladowanym \u2013 g\u0142\u00f3wnie \u017bydom \u2013 za co p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 odznaczony medalem \u201eSprawiedliwy w\u015br\u00f3d narod\u00f3w \u015bwiata\u201d.<\/p>\n
W styczniu 1945 roku, wraz z przesuwaj\u0105cym si\u0119 na zach\u00f3d frontem, wyjecha\u0142 na \u015al\u0105sk i za rad\u0105 biskupa katowickiego, Stanis\u0142awa Adamskiego, zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do pracy duszpasterskiej w parafii \u015bw. Jacka w Bytomiu-Rozbarku. By\u0142 tam w\u00f3wczas pierwszym i jedynym kap\u0142anem polskim. Po kapitulacji Niemiec przyby\u0142 do Wroc\u0142awia, gdzie od 15 maja 1945 roku opiekowa\u0142 si\u0119 Stra\u017c\u0105 Akademick\u0105, kt\u00f3rej zadaniem by\u0142a ochrona mienia Uniwersytetu i Politechniki przed rabunkami. Na pro\u015bb\u0119 proboszcza powr\u00f3ci\u0142 do Bytomia z my\u015bl\u0105 o obj\u0119ciu parafii. 1 wrze\u015bnia 1945 roku w\u0142adze ko\u015bcielne powierzy\u0142y mu jednak obowi\u0105zki dyrektora Diecezjalnego Zarz\u0105du Caritas w nowo utworzonej Administracji Apostolskiej w Opolu. Praca na tym stanowisku nie by\u0142a \u0142atwa. Polega\u0142a ona na organizowaniu i remontowaniu zak\u0142ad\u00f3w dobroczynnych, kt\u00f3rych \u015al\u0105sk mia\u0142 wyj\u0105tkowo wiele, oraz na zabezpieczaniu ich przed szabrownikami. Ponadto, z uwagi na liczne transporty repatriant\u00f3w, przy liniach kolejowych trzeba by\u0142o organizowa\u0107 kuchnie polowe i punkty opieki nad matkami z dzie\u0107mi.<\/p>\n
Po upa\u0144stwowieniu Caritasu ko\u015bcielnego (1950) w\u0142adze cywilne zaproponowa\u0142y ks. Obercowi obj\u0119cie stanowiska dyrektora og\u00f3lnokrajowego Caritasu pa\u0144stwowego. Ks. Oberc odm\u00f3wi\u0142, co sta\u0142o si\u0119 przyczyn\u0105 prze\u015bladowania go. Wyjecha\u0142 wi\u0119c do rodziny we Wroc\u0142awiu, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce w du\u017cym mie\u015bcie \u0142atwiej b\u0119dzie nie zwraca\u0107 na siebie uwagi. Szybko jednak zosta\u0142 odkryty i ob\u0142o\u017conym listem wilczym. Nie maj\u0105c przydzia\u0142u sta\u0142ej pracy, dorywczo s\u0142u\u017cy\u0142 pomoc\u0105 duszpastersk\u0105, g\u0142\u00f3wnie w tych parafiach, w kt\u00f3rych proboszczowali jego koledzy z lat studi\u00f3w. W mi\u0119dzyczasie przygotowywa\u0142 rozpraw\u0119 doktorsk\u0105 pod kierunkiem ks. prof. Piowowarczyka. Niestety, \u015bmier\u0107 ks. Piwowarczyka przekre\u015bli\u0142a szans\u0119 na realizacj\u0119 tych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107.<\/p>\n
Aresztowany 18 marca 1953 roku i przewieziony do siedziby UB przy ul. Cyryla i Metodego w Warszawie, po przes\u0142uchaniu otrzyma\u0142 ks. Oberc propozycj\u0119 zarz\u0105du diecezji opolskiej jako administrator. Mia\u0142o to nast\u0105pi\u0107 po usuni\u0119ciu ks. Emila Kobierzyckiego, z kt\u00f3rego w\u0142adze pa\u0144stwowe by\u0142y coraz bardziej niezadowolone. Odmowna odpowied\u017a spowodowa\u0142a zaostrzenie presji. Zakazano mu przebywa\u0107 d\u0142u\u017cej ni\u017c dwa tygodnie w jednym miejscu. Ponadto ks. Oberc mia\u0142 obowi\u0105zek zg\u0142aszania si\u0119 w Warszawie na ka\u017cde wezwanie Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa. Wobec tego ks. prymas Stefan Wyszy\u0144ski umie\u015bci\u0142 go chwilowo w Laskach pod Warszaw\u0105 i zaproponowa\u0142 mu opiek\u0119 duszpastersk\u0105 nad osobami przyje\u017cd\u017caj\u0105cymi z Warszawy.<\/p>\n
Plany te nie dosz\u0142y do skutku, gdy\u017c wkr\u00f3tce ks. prymas zosta\u0142 uwi\u0119ziony i pozostawanie w Laskach stawa\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c niebezpieczne. Ks. Oberc wyjecha\u0142 zatem na Dolny \u015al\u0105sk i zamieszka\u0142 w Sob\u00f3tce, sk\u0105d doje\u017cd\u017ca\u0142 z pomoc\u0105 duszpastersk\u0105 do parafii w Rudnej, Tymowej, Chobieni, Barkowie, Henrykowie, Giera\u0142towie, Wykrotach.<\/p>\n
W kwietniu 1954 roku zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Kurii Wroc\u0142awskiej z pro\u015bb\u0105 o zaanga\u017cowanie na sta\u0142e w tutejszej diecezji. Otrzyma\u0142 jednak odpowied\u017a odmown\u0105. Jednocze\u015bnie postawiono mu zarzut, i\u017c dotychczasowy jego pobyt na terenie diecezji wroc\u0142awskiej jest nielegalny i niezgodny z prawem ko\u015bcielnym. Musia\u0142 zatem jeszcze poczeka\u0107 na lepsze czasy. Nast\u0105pi\u0142y one dopiero w 1956 roku. Wtedy to po zmianach pa\u017adziernikowych rz\u0105dy w diecezji wroc\u0142awskiej obj\u0105\u0142 biskup Boles\u0142aw Kominek, r\u00f3wnie\u017c \u201ebanita\u201d z czas\u00f3w stalinowskich, kt\u00f3ry zna\u0142 ks. Oberca z diecezji opolskiej. Dekretem z dnia 16 lutego 1957 roku nowy rz\u0105dca diecezji wroc\u0142awskiej mianowa\u0142 ks. Oberca dyrektorem akcji dobroczynnej. Odt\u0105d nominacje nast\u0119powa\u0142y jedna za drug\u0105.<\/p>\n
I tak 1 stycznia 1958 roku zosta\u0142 ks. Oberc mianowany kanonikiem gremialnym w kapitule katedralnej; 21 stycznia 1958 roku \u2013 kuratorem Si\u00f3str Marianek przy ul. Szczytnickiej; 21 pa\u017adziernika 1958 roku \u2013 cz\u0142onkiem Komisji do spraw Filmu, Radia, Telewizji i Teatru; 22 lutego 1959 roku \u2013 dyrektorem Referatu do spraw Zakon\u00f3w \u017be\u0144skich przy Kurii Arcybiskupiej Wroc\u0142awskiej; 6 grudnia 1960 roku \u2013 wizytatorem ksi\u0119\u017cy dziekan\u00f3w w archidiecezji wroc\u0142awskiej i ich parafii; 14 marca 1963 roku \u2013 archidiecezjalnym duszpasterzem s\u0142u\u017cby zdrowia; 26 sierpnia 1963 roku \u2013 przewodnicz\u0105cym Komisji do spraw Bratniej Pomocy Kap\u0142an\u00f3w w Archidiecezji Wroc\u0142awskiej.<\/p>\n
Wraz z nominacjami przybywa\u0142o pracy, od kt\u00f3rej zreszt\u0105 si\u0119 nie wymawia\u0142. Udziela\u0142 si\u0119 w duszpasterstwie akademickim oraz w duszpasterstwie rodzin i poradnictwa rodzinnego. By\u0142 jednym ze wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycieli KIK (Klub Inteligencji Katolickiej) we Wroc\u0142awiu. W 1966 roku otrzyma\u0142 z Izraela zaproszenie od uratowanej przez niego w czasie wojny rodziny \u017cydowskiej Josepha Schuldenfreia, co stwarza\u0142o mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwiedzenia Ziemi \u015awi\u0119tej. Niestety sytuacja w kraju w okresie trwaj\u0105cych przygotowa\u0144 do milenium chrztu Polski by\u0142a napi\u0119ta. Dlatego podj\u0119cie podr\u00f3\u017cy okaza\u0142o si\u0119 niewskazane.<\/p>\n
Tymczasem w nowych osiedlach przewa\u017ca\u0142y rodziny m\u0142ode na dorobku, wi\u0119c raczej niezamo\u017cne. Niemniej po pokonaniu pierwszych trudno\u015bci, tj. uzyskania zezwole\u0144 i zatwierdzeniu plan\u00f3w, ks. Aleksander Oberc (z jego inicjatywy) wraz z ks. W\u0142adys\u0142awem Bochnakiem, ks. Stefanem Kruszakiem, ks. Stanis\u0142awem Pietraszko kupili dom, b\u0119d\u0105cy wtedy w trakcie budowy, z przeznaczeniem na kaplic\u0119 mszaln\u0105 i zaplecze katechetyczne, kt\u00f3ry po kilku latach przekazali aktem notarialnym parafii p. w. \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a na Muchoborze Wielkim.<\/p>\n<\/a>3 sierpnia 1967 roku ks. Oberc zosta\u0142 zwolniony z obowi\u0105zk\u00f3w kurialnych i skierowany do pracy duszpasterskiej w charakterze proboszcza parafii \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a na Muchoborze Wielkim we Wroc\u0142awiu. Praca w tej parafii nie nale\u017ca\u0142a do \u0142atwych, gdy\u017c z ka\u017cdym rokiem zwi\u0119ksza\u0142a si\u0119 liczba wiernych na rozbudowuj\u0105cych si\u0119 osiedlach \u2013 Muchoborze Ma\u0142ym i Nowym Dworze. Dlatego nale\u017ca\u0142o pomy\u015ble\u0107 o nowych obiektach ko\u015bcielnych i ewentualnym podziale dotychczasowej parafii. Opr\u00f3cz zezwolenia w\u0142adz ko\u015bcielnych trzeba by\u0142o postara\u0107 si\u0119 o zgod\u0119 w\u0142adz pa\u0144stwowych, wci\u0105\u017c niech\u0119tnych tego rodzaju dzia\u0142aniom. Ponadto niezb\u0119dne by\u0142y \u015brodki finansowe.<\/p>\n